MAM-AN

9 februari 2020

Deze week liep alles anders, zoals wel vaker, omdat (dochter) Resa ziek thuis was met een oorontsteking. Als zzp’er ben ik flexibel en vaak thuis dus geen oppas probleem voor ons. Wel betekent het dat ik niet kan werken zoals ik graag doe en zoveel kan doen als ik bedacht had.

Even schakelen. Ik haalde wat werk naar de keukentafel en Resa vond het prachtig om te helpen. Flyers in lijstjes doen, uitpakken, inpakken. Deze klus was zo geklaard. Tussendoor vroeg ze me het hemd van het lijf. Want wat doe je dan tijdens een massage? Hoe heb je dit allemaal bedacht? En voor wie maak je de cadeauboxen?

Ik voelde me ineens heel erg MAM-AN. Ja, dit is precies wie ik ben. Mama van Resa, Anne die altijd vol ideeën zit en met MAM-AN iets bijzonders neer wil zetten voor mama’s. Het klopte gewoon.

’s Middags haalde ik June op uit school en op de fiets vertelde ze enthousiast dat ze binnenkort een presentatie mag geven. “Ik wil het graag over jouw werk doen mama en dan gaan we….”. BAF, die kwam binnen en mijn hart sloeg even over.

In dit tweede jaar van MAM-AN is nog lang niet alles in kannen en kruiken. Het blijft spannend en soms komt de twijfel weer naar boven. Is dit wel wat ik moet doen? Welk voorbeeld geef ik hiermee?

En dan dus zo’n dag. Eenmaal thuis lagen er flyers door het hele huis. “Iedereen moet er toch van horen mama?” “Geweldig, deze dag kan niet meer stuk.” Als je erover denkt om voor jezelf te beginnen, het roer om te gooien of een andere grote sprong te wagen. Het komt goed. Gaaaaan. Dat is wat ik mijn meiden mee wil geven.

Mooie zondag,

Liefs Anne